WorldWideScience

Sample records for spektroskopii magnetycznego rezonansu

  1. Clinical application of magnetic resonance spectroscopy {sup 31}P (MRS) in cardiology; Kliniczne zastosowanie spektroskopii magnetycznego rezonansu w kardiologii

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Zaleska, T.; Walecki, J. [Oddzial Kardiologii, Centralny Szpital Kolejowy and Zaklad Radiologii, Centrum Medyczne Ksztalcenia Podyplomowego, Warsaw (Poland)

    1996-12-31

    Phosphorus-31 magnetic resonance spectroscopy (31 PMRS) can be used to study intracellular biochemistry in the heart non-invasively by measuring the relative proportions of high energy phosphates. Three-dimensionally localized 31P spectra are obtained from the myocardium by using a surface coil placed on the chest over cardiac. The spectrum provides quantitative information on the concentration of several high-energy phosphate compounds including inorganic phosphate (Pi), phosphocreatine (PCr), adenosine triphosphate (ATP). 2,3-diphosphoglicerate contained in the blood pool of cardiac chambers tend to overlap the P1 peak. The PCr/ATP ratio is an effective marker for abnormal myocardial metabolism. Abnormal phosphate metabolism of the myocardium was evaluated in patients with heart failure, hypertrophic and dilated cardiomyopathy and cardiac transplants. 31 PMRS allows study of changes in high-energy phosphate metabolism in myocardial cells resulting from ischemia or infarction. PCr/ATP allows to differentiate reversibly from irreversibly injured myocardium. Exercise testing with 31 PMRS is useful method of assessing the effect of ischemia on the myocardial metabolism. Inadequacy of spatial localization, long scanning time and relatively high cost have limited the number of cardiac studies using MRS. Recent and future developments will have the significant effect on clinical application of MRS in cardiology. (author) 23 refs, 3 figs

  2. Analiza przebiegu choroby oraz zmian w obrazie rezonansu magnetycznego mózgu i rdzenia szyjnego u chorych na stwardnienie rozsiane leczonych interferonem beta, octanem glatirameru

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Sławomir Wawrzyniak

    2010-09-01

    Full Text Available Stwardnienie rozsiane (łac. sclerosis multiplex, SM to przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, stanowi też główną przyczyną niepełnosprawności (nieurazowej w populacji młodych dorosłych. Lekami, które zgodnie z wynikami badań klinicznych mają wpływ na przebieg choroby, są: interferony beta (IFN-β-1a i IFN-β-1b oraz octan glatirameru (GA. Celem pracy była analiza przebiegu choroby oraz zmian w obrazie rezonansu magnetycznego (RM mózgu i rdzenia szyjnego u chorych z postacią rzutowo-remisyjną stwardnienia rozsianego (RRSM u chorych w przebiegu 2-letniej terapii lekami immunomodulującymi (DMD: IFN-β-1b (250 µg, IFN-β-1a (44 µg, IFN-β-1a (30 µg oraz GA (20 mg. Badanie trwało 24 miesiące. Materiał kliniczny stanowiło 118 chorych z RRSM. Grupa chorych, u których włączono leczenie, to: 20 osób leczonych IFN-β-1a (30 µg, 40 – IFN-β-1b (250 µg, 33 – IFN-β-1a (44 µg i 25 – GA (20 mg. W badanej grupie przeważały kobiety – 66,1%. Średni wiek chorych wynosił 29,0±8,6 (18-50 roku; wartość EDSS w chwili rozpoczęcia leczenia – 2,3±0,9 pkt; roczny wskaźnik rzutów (ARR – 0,82. W badaniu stwierdzono podobny wpływ poszczególnych leków na oceniane parametry. Po dwóch latach leczenia wartość EDSS wyniosła 2,6±1,3 pkt (wzrost o 0,3 pkt. Zaobserwowano zmniejszenie rocznego wskaźnika rzutów (ARR do 0,55 (redukcja o 32,9%. Stwierdzono wyraźną różnicę progresji choroby w ocenie RM – po pierwszym roku progresję stwierdzono u 87,0% chorych, po drugim roku leczenia – u 42,9%. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że badane leki działają podobnie na postęp choroby, leczenie DMD wpływa stabilizująco na narastanie niesprawności tylko u części chorych, korzystny wpływ leczenia immunomodulującego obserwowano szczególnie w drugim roku leczenia, a obecność nowych rzutów choroby w trakcie kuracji jest najważniejszym klinicznym wykładnikiem braku odpowiedzi na

  3. Magnetic Resonance Imaging of disorders of brain myelination; Zaburzenia mielinizacji w obrazie rezonansu magnetycznego

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Goraj, B. [Dzial Diagnostyki Obrazowej, Centrum Zdrowia Matki Polki, Lodz (Poland)

    1994-12-31

    The current views on the classification of disorders of brain myelination were presented. The role of MRI in this group of diseases was discussed and a diagnostic approach to the interpretation of MRI images was proposed. The MRI characteristics of dysmyelinating conditions was included together with clinical and pathological correlations. (author) 22 refs, 3 figs

  4. Magnetic Resonance Imaging of the brain myelination; Mielinizacja mozgu w obrazie rezonansu magnetycznego

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Goraj, B. [Dzial Diagnostyki Obrazowej, Centrum Zdrowia Matki Polki, Lodz (Poland)

    1994-12-31

    The variability of magnetic resonance image (MRI) of the brain during early childhood depends in great part on the progression of myelination. The sequence of human white matter myelination was discussed in the paper and MRI visualization of this process was presented and illustrated. The short characteristics of myelin sheath and factors modifying white matter signal intensity in MRI were also discussed. (author) 12 refs, 6 figs, 1 tab

  5. Multiple sclerosis in magnetic resonance; Stwardnienie rozsiane w obrazie rezonansu magnetycznego

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Bekiesinska-Figatowska, M.; Walecki, J. [Zaklad Diagnostyki Obrazowej, CMKP, CSK, Miedzylesie, Warsaw (Poland); Stelmasiak, Z. [Centrum Naukowo-Kliniczne Chorob Demielizacyjnych, Lublin (Poland)

    1994-12-31

    The authors analyzed MR examination of 277 patients with multiple sclerosis. White matter hyperintesities in brain were found in 270 of them, in spinal cord in 32. The most frequently they were found in periventricular white matter, in subcortical localization and in the corpus callosum. MR examination allows the estimate the activity of the disease on the basis of the presence of edema around the plaques and their contrast enhancement with Gd-DTPA. About one third of all cases were accompanied by cortical brain atrophy (the most often seen in the frontal lobes), subcortical brain atrophy was less frequent. In about two third of all cases the corpus callosum atrophy was found. MR examination is a highly sensitive method of multiple sclerosis diagnosis, of the assessment of its activity and progression. (author) 13 refs, 6 figs, 11 tabs

  6. The value of magnetic resonance imaging in evaluation of the cervical spinal cord changes; Wartosc badania rezonansu magnetycznego w diagnostyce zmian ogniskowych rdzenia kregowego w odcinku szyjnym

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Rejniak, I. [Zaklad Diagnostyki Obrazowej, Centrum Medyczne Ksztalcenia Podyplomowego, Centralny Szpital Kliniczny, Warsaw-Miedzylesie (Poland)

    1996-12-31

    60 patients with clinic symptoms of cervical myelopathy were examined in order to evaluate the spinal cord. Majority of the patients had previously CT or/and myelo-CT and plain X-ray examinations. Correlation between age, severity of spondylosis, time of duration and the presence of the focal changes in the spinal cord was observed. Analysis of the relationship between ethiology of myelopathy and morphology of the focal changes and of the spinal cord at the level of lesion was performed. (author) 20 refs, 5 figs, 7 tabs

  7. Materials presented at the 26. All-Polish Seminar on the Nuclear Magnetic Resonance and its application; Materialy 26 ogolnopolskiego seminarium na temat magnetycznego rezonansu jadrowego i jego zastosowan

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Hennel, J.W. [comp.

    1994-12-31

    In this report the contributions to the 26. All-Polish seminar on the Nuclear Magnetic Resonance and its Application are presented. They cover wide range of problems as NMR instrumentation, the NMR and spin relaxation theory, image analysis and computerized control systems for NMR spectrometers. The results of investigation using NMR on different scientific fields are also presented.

  8. Materials presented at the 27 All-Polish Seminar on the Nuclear Magnetic Resonance and its application; Materialy 27 ogolnopolskiego seminarium na temat magnetycznego rezonansu jadrowego i jego zastosowan

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Hennel, J.W. [comp.

    1995-12-31

    In this report the contributions to the 27 All-Polish seminar on the Nuclear Magnetic Resonance and its Application are presented. They cover wide range of problems as NMR instrumentation, the NMR and spin relaxation theory, image analysis and computerized control systems for NMR spectrometers. The results of investigation using NMR on different scientific fields are also presented.

  9. Próba skojarzonego wykorzystania przeciwciał antycytrulinowych III generacji (aCCP3 klasy IgG/IgA, czynników reumatoidalnych w klasach IgM, IgG i IgA oraz rezonansu magnetycznego i ultrasonografii stawów w diagnostyce młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Zbigniew Żuber

    2010-06-01

    Full Text Available Cel pracy: Ustalenie przydatności oznaczania w surowicy aCCP3(tzw. III generacji w klasie IgG i IgA w skojarzeniu z oznaczaniemczynników reumatoidalnych (RF klasy IgG, IgA i IgM w rozpoznawaniumłodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (MIZSu dzieci z niezróżnicowanym zapaleniem stawów. Materiał i metody: Ustalono następujące kryteria zakwalifikowaniado badania: wiek 6 tyg., wyłączenie chorób z listy wykluczeń. U 11 pacjentówoznaczono w surowicy czynniki reumatoidalne w klasie IgM,IgG i IgA oraz przeciwciała antycytrulinowe w klasach IgG (aCCPII generacji oraz IgG/IgA (aCCP III generacji. U 6 pacjentów wykonanoUSG zajętych stawów; w 4 najbardziej wątpliwych diagnostycznieprzypadkach wykonano badanie MR. Wyniki: Dodatniego wyniku aCCP2 IgG (> 20 j./ml nie stwierdzonou żadnego z badanych dzieci; średnie stężenie wynosiło4,85 j./ml; u żadnego dziecka nie otrzymano również dodatniegowyniku aCCP3 IgG/IgA (> 20 j./ml, a średnie stężenie wyniosło1,91 j./ml. W badanej grupie uzyskano natomiast dodatnie wartościRF (> 6 j./ml w różnych klasach. W klasie IgM wynik powyżej6 j./ml miało 8 pacjentów; średnie stężenie wynosiło 20,97 j./ml.Dla RF IgA średnie stężenie wynosiło 22,85 j./ml, a wartości dodatnie(> 6 j./ml obserwowano u 6 pacjentów. Dla RF w klasie IgG,obecnego u 4 pacjentów z badanej grupy, średnie stężenie wyniosło6,48 j./ml. U 6 dzieci, u których wykonano badanie USG zajętychstawów, nadżerki wykazano u 2 w stawach rąk. Badanie MRrąk wykonano w 4 najbardziej wątpliwych diagnostycznie przypadkach,a zmiany o typie nadżerek wykazano tylko u 1 dziecka. Wnioski: 1. Przeciwciała antycytrulinowe III generacji (IgG/IgA –o wyższej swoistości i czułości niż przeciwciała II generacji (IgG –nie znajdują zastosowania w algorytmie diagnostycznym MIZS.2. W wątpliwych przypadkach MIZS wykonanie badania MR lubUSG stawów może potwierdzić obecność objawów niemożliwychdo wykrycia w klasycznym badaniu radiologicznym.

  10. Izolace humusových kyselin pro 31P NMR spektroskopii

    Czech Academy of Sciences Publication Activity Database

    Novák, František; Hrabal, R.; Kalousková, Nataša

    2003-01-01

    Roč. 97, - (2003), s. 621-622 ISSN 0009-2770 R&D Projects: GA ČR GA206/02/1504 Institutional research plan: CEZ:AV0Z6066911 Keywords : 31P NMR * humic acid * phosphorus transformation Subject RIV: EH - Ecology, Behaviour Impact factor: 0.345, year: 2003

  11. Przeciwciało monoklonalne przeciw CD20 w terapii postaci rzutowej i pierwotnie postępującej stwardnienia rozsianego – wyniki badań klinicznych III fazy

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Maciej Maciejowski

    2015-11-01

    Full Text Available Stwardnienie rozsiane to zapalno-demielinizacyjna choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której patogenezie istotną rolę odgrywają zaburzenia odpowiedzi immunologicznej komórkowej i humoralnej. Rola limfocytów B jest istotna w prezentacji własnych antygenów komórkom T, produkcji prozapalnych cytokin i autoprzeciwciał. W postaci pierwotnie postępującej stwardnienia rozsianego dominuje odczyn zwyrodnieniowy z aksonopatią i uszkodzeniem neuronalnym. Przeciwciało monoklonalne przeciw limfocytom B CD20 zostało zastosowane w badaniach klinicznych dotyczących postaci rzutowej (OPERA I, II i pierwotnie postępującej (ORATORIO. W postaci rzutowej wykazano istotną statystycznie redukcję rocznego wskaźnika rzutów, klinicznie potwierdzonej progresji, zmian wzmacniających się po podaniu kontrastu i zmian w sekwencji T2 w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego w grupie chorych leczonych okrelizumabem w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących interferon beta-1a. W postaci pierwotnie postępującej stwierdzono istotną statystycznie redukcję klinicznie potwierdzonej progresji, zmian w sekwencji T2 i objętości mózgu w badaniu rezonansu magnetycznego w  grupie leczonych okrelizumabem w  stosunku do placebo. Profil bezpieczeństwa okrelizumabu był zadowalający i nie różnił się znacząco od profilu w grupach kontrolnych. Wydaje się, że wpływ leku na limfocyty B CD20 przynosi korzyść kliniczną oraz że wyniki badań III fazy mogą być podstawą do rejestracji i szerokiego stosowania okrelizumabu w praktyce klinicznej.

  12. Padaczka u osób w przedziale wiekowym 20–45 lat

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Beata Chrześcijanek

    2013-04-01

    Full Text Available Padaczka jest jedną z najczęstszych chorób neurologicznych, szacuje się, że choruje na nią około 50 milionów ludzi na świecie. W zależności od etiologii padaczkę można podzielić na trzy grupy: objawową, idiopatyczną i skrytopochodną. U dzieci znaczenie mają czynniki genetyczne oraz przebieg ciąży i porodu. U osób po 60. roku życia główną przyczyną padaczki są zmiany organiczne na tle naczyniowym, zmiany rozrostowe oraz urazy. Poważny problem diagnostyczny i terapeutyczny stanowią pacjenci między 20. a 45. rokiem życia. Dotychczas panowało przekonanie, że pierwszy napad drgawkowy, który wystąpił u osoby po 20. roku życia, jest prawdopodobnie objawem guza ośrodkowego układu nerwowego. Analiza dostępnego piśmiennictwa pokazuje, że jedynie u około 30% pacjentów w tej grupie wiekowej rozpoznaje się padaczkę objawową w przebiegu zmian pourazowych, zmian rozrostowych OUN, malformacji naczyniowych lub też związaną z nadużywaniem alkoholu czy neuroinfekcją. Przeważającą większość, bo aż 65–75% przypadków choroby, stanowi padaczka skrytopochodna. Nowe perspektywy diagnostyczne i terapeutyczne pacjentów z padaczką wiąże się z rozwijającymi się metodami neuroobrazowania, takimi jak spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego lub morfometria magnetycznego rezonansu jądrowego. Pozwalają one na precyzyjne umiejscowienie w mózgu obszaru zmienionego patologicznie, odpowiedzialnego za występowanie napadów padaczkowych. Na podstawie wyników takich badań będzie można podjąć decyzję o sposobie skutecznego leczenia.

  13. Różnicowanie infekcyjnego zapalenia krążka międzykręgowego i seronegatywnej spondyloartropatii

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Maria Maślińska

    2011-06-01

    Full Text Available Objawy infekcyjnego zapalenia krążka międzykręgowego mogąimitować objawy spondyloartropatii seronegatywnych i wymagaćróżnicowania wśród tych jednostek chorobowych (tab. I. Spondyloartropatieseronegatywne to grupa zapalnych chorób przebiegającychz zajęciem stawów kręgosłupa i stawów obwodowych.Wśród zapaleń kości i szpiku infekcyjne zapalenie krążka międzykręgowegostanowi ok. 2–4% wszystkich przypadków. Poniżejprzedstawiono opis przypadku 18-letniego mężczyzny diagnozowanegoz powodu podejrzenia spondyloartropatii. U pacjentawystępowały: ból kręgosłupa o charakterze zapalnym, bóle stawówobwodowych oraz epizody stanów gorączkowych. Po wykluczeniuspondyloartropatii ostatecznie rozpoznano u pacjentainfekcyjne zapalenie krążka międzykręgowego. Dzięki diagnostycemetodą rezonansu magnetycznego możliwe było postawienie diag -nozy (ryc. 1, 2 oraz ocena skuteczności leczenia (ryc. 3, 4. Niew każdym przypadku infekcyjnego zapalenia krążka międzykręgowegomożliwe jest ustalenie czynnika etiologicznego, wówczasw leczeniu należy uwzględnić potencjalne czynniki ryzyka zakażeniaoraz najczęstsze patogeny, będące przyczyną spondylodiscitis,takie jak Staphylococcus aureus (w 50% przypadków i Escherichiacoli (23%. Brak klinicznej poprawy po 2 tygodniach optymalniecelowanej antybiotykoterapii drogą dożylną byłby wskazaniem doleczenia chirurgicznego.Womawianym przypadku rozpoznanie kliniczne potwierdził dobryefekt terapeutyczny prowadzonej antybiotykoterapii, wobec czegonie było wskazań do leczenia operacyjnego. Opisany przypadekwskazuje również na konieczność szybkiej oceny kręgosłupa pierwmetodąrezonansu magnetycznego u pacjentów z bólem zapalnymkręgosłupa i objawami ogólnymi wobec wątpliwości co do ich etiologiii braku wyjaśnienia ich przyczyny klasycznym zdjęciem radiologicznym.Ponieważ bardziej narażeni na infekcyjne zapaleniekrążka międzykręgowego są chorzy z obni

  14. Molecular dynamics of selected phenoxy herbicides. Study by means of NQR spectroscopy; Dynamika molekularna wybranych herbicydow fenoksylowych badana za pomoca spektroskopii NQR

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Mazurek, P.; Nogaj, B.; Kasprzak, J.; Utrecht, R. [Inst. Fizyki, Univ. A. Mickiewicza, Poznan (Poland)

    1995-12-31

    The analysis of temperature dependence of {sup 35}Cl NQR has been carried out for the series of chlorophenoxy acetic acid herbicides. The molecular dynamics as well as phase transformations for investigated group of compounds have been determined in the temperature range 77 - 400 K. 7 refs, 5 figs, 1 tab.

  15. Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciw interferonowi beta u chorych na stwardnienie rozsiane

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Anna Pietrzak

    2016-06-01

    Full Text Available Leczenie stwardnienia rozsianego interferonem beta wiąże się z ryzykiem rozwoju odpowiedzi immunologicznej przeciw temu białku. Polega ona na produkcji przeciwciał wiążących lub neutralizujących interferon beta. Przeciwciała wiążące są wykrywalne u większości leczonych i nie wpływają na skuteczność terapii. Jednocześnie duże badania kliniczne dostarczają dowodów na to, że przeciwciała neutralizujące zmniejszają, a w wysokich mianach znoszą działanie interferonu, co przekłada się na wzrost częstości rzutów oraz liczby nowych i wzmacniających się ognisk w badaniach rezonansu magnetycznego, a nawet przyspieszenie postępu niesprawności. Częstość występowania przeciwciał neutralizujących zależy od preparatu i drogi podania oraz dotyczy od 2 do 42% osób leczonych; maksimum osiąga między 6. a 24. miesiącem terapii. Przeciwciała neutralizujące mogą być obecne przejściowo (po ich zaniknięciu skuteczność interferonu powraca do poziomu wyjściowego, ale wysokie miano zapowiada ich wieloletnie utrzymywanie się, nawet po odstawieniu leku. Opracowano różne sposoby wykrywania przeciwciał neutralizujących – od metod wykorzystujących efekt cytopatyczny do tych opartych na indukcji genu reporterowego lucyferazy. Poszukuje się wiarygodnych markerów aktywności interferonu beta in vivo, które mogłyby uzupełniać oznaczenie przeciwciał. Przez wiele lat zagadnieniu przeciwciał przeciwinterferonowych towarzyszyły kontrowersje, które wynikały z trudności metodologicznych w badaniu ich znaczenia klinicznego. Obecnie, w świetle zgromadzonych danych, eksperci europejscy zgodnie zalecają powtarzane przesiewowe badanie miana przeciwciał neutralizujących u chorych leczonych interferonem i uwzględnienie wyników przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.

  16. Czego dowiedzieliśmy się o ADHD dzięki czynnościowym badaniom neuroobrazowym?

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Małgorzata Dąbkowska

    2010-09-01

    Full Text Available Czynnościowe badania neuroobrazowe dostarczają informacji o aktywności metabolicznej i przewodzeniu neuronalnym. W ocenie aktywności mózgu u osób z ADHD (attention-deficit/hyperactivity disorder, ADHD stosowano różne techniki. Przeprowadzono badania w spoczynku i podczas wykonywania testów poznawczych. Celem pracy jest przegląd literatury na temat wyników badań neuroobrazowych w ADHD, szczególnie z wykorzystaniem czynnościowego rezonansu magnetycznego, tomografii emisji pozytronowej, tomografii pojedynczego fotonu. Za pomocą różnorodnych technik czynno- ściowego obrazowania stosowanych podczas zadań behawioralnych lub u osób z uszkodzeniem funkcji można uzyskać informacje nie tylko o roli obszarów mózgu, ale i o dotychczas nieznanych strategiach zachowania i funkcji poznawczych. Osłabione zdolności przystosowawcze we włączaniu poszczególnych regionów mózgu i związane z tym trudności adaptacyjne do nowych wymagań poznawczych wymuszają większy wysiłek podczas procesów przetwarzania. Zawarte w artykule informacje sugerują, że ADHD charakteryzuje się osłabioną aktywnością neuronalną oraz nadaktywnością – zwłaszcza tych obszarów mózgu, które mogą pełnić rolę kompensującą i wyrównującą utrudnione funkcjonowanie osób z ADHD. Głównym podłożem ADHD mogą być nieprawidłowości w aktywności połączeń korowo-prążkowiowych, niemniej jednak jest coraz więcej danych o zaburzeniach w innych lokalizacjach, takich jak móżdżek i płaty ciemieniowe u osób z ADHD. Potrzebne są dalsze badania czynnościowe w celu wyjaśnienia roli innych regionów poza siecią połączeń czołowo-prążkowiowych w patofizjologii ADHD.

  17. Nowe perspektywy leczenia wtórnie postępującej postaci stwardnienia rozsianego

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Magdalena Noga

    2015-11-01

    Full Text Available Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą autoimmunologiczną chorobą ośrodkowego układu nerwowego o nieznanej przyczynie i zmiennym przebiegu. W około 85% przypadków najpierw występuje postać rzutowo-remisyjna, która po pewnym czasie (różniącym się w zależności od pacjenta przechodzi w postać wtórnie postępującą ze stałą progresją niesprawności, niekiedy z początkowo zachowaną aktywnością rzutową i rezonansową choroby. Możliwości leczenia wtórnie postępującej postaci stwardnienia rozsianego są ograniczone. Na podstawie wyników badania Mitoxantrone in Multiple Sclerosis Study do leczenia tej postaci choroby zarejestrowany został mitoksantron. Ponadto w Europie rejestrację uzyskały interferon beta-1b oraz interferon beta-1a podawany podskórnie. Udowodniono wpływ tych leków na hamowanie progresji niesprawności (interferon beta-1b, mitoksantron oraz spadek rocznego wskaźnika rzutów (interferon beta-1b, interferon beta-1a, mitoksantron i liczby nowych ognisk w obrazach rezonansu magnetycznego (interferon beta-1a, interferon beta-1b. Badanie North American Study Group on Interferon β-1b in Secondary Progressive MS nie wykazało wpływu terapii interferonem beta-1b na hamowanie postępu niesprawności, więc nie uzyskał on rejestracji do leczenia tej postaci stwardnienia rozsianego w Stanach Zjednoczonych. Największe korzyści z terapii modyfikującej przebieg postępującej postaci choroby odnoszą pacjenci młodsi, chorujący krócej, z zachowaną aktywnością rzutową i szybko narastającą niesprawnością.

  18. Korelacja obrazu MRI z neuropatologią i kliniką w stwardnieniu rozsianym

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Paweł Gierach

    2011-12-01

    Full Text Available Badanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN techniką rezonansu magnetycznego (magnetic resonance imaging, MRI jest obecnie najważniejszym badaniem dodatkowym w diagnostyce i monitorowaniu stwardnienia rozsianego (SM. W ostatnich latach pojawiło się duże zainteresowanie możliwościami poszukiwania korelacji między obrazem uzyskanym w MRI a kliniką i neuropatologią podczas rozwoju SM. Badacze poszukują korelacji między obrazem MRI a zapaleniem, demielinizacją, neurodegeneracją oraz gliozą w OUN. Obecnie uważa się, że hipointensywne zmiany w obrazach T1-zależnych najlepiej korelują z rozwojem demielinizacji i neurodegeneracją. Ponadto liczne badania potwierdzają, że objętość ognisk widzianych w sekwencji T1 może korelować z nasileniem niesprawności u pacjentów z SM. Obrazy T1-zależne wzmocnione gadoliną ujawniają miejsca w OUN, w których nastąpiło uszkodzenie bariery krew-mózg i świadczą o aktywnym procesie zapalnym. Olbrzymia większość ognisk patologicznych w OUN w przebiegu SM jest hiperintensywna w sekwencji T2. Nie jest to jednak obraz typowy dla jakiegokolwiek procesu patologicznego. Istnieją badania sugerujące, że liczba ognisk w sekwencji T2 u chorych z CIS (clinically isolated syndrome koreluje z prawdopodobień- stwem rozwoju SM w przyszłości. Przedstawione wyniki wskazują, że przy pomocy MRI wciąż nie uzyskujemy odpowiedzi na wiele pytań dotyczących przyżyciowej oceny zmian patologicznych zachodzących w OUN podczas SM, niemniej jednak dostępne dane sugerują, że możemy to już robić z pewnym przybliżeniem.

  19. Kiedy włączać leczenie II linii w stwardnieniu rozsianym?

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Jacek Losy

    2015-11-01

    Full Text Available Celem leczenia stwardnienia rozsianego w postaci rzutowo-remisyjnej jest uzyskanie maksymalnego efektu klinicznego w postaci zmniejszenia liczby lub ustąpienia rzutów choroby i braku progresji niewydolności ruchowej przy minimalnej bądź zerowej aktywności obserwowanej w tomografii rezonansu magnetycznego. Leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej, tak aby udało się ograniczyć proces zapalno-autoimmunologiczny, prowadzący do zmian neurodegeneracyjnych. Istnieje szereg leków I linii, które stosuje się na początku choroby, takich jak interferon beta i octan glatirameru. Do tej grupy w ostatnim czasie zostały wprowadzone leki doustne, m.in. fumaran dimetylu i teriflunomid. Cechują się one dobrym profilem bezpieczeństwa i umiarkowaną skutecznością. W przypadku braku skuteczności leków I linii stosuje się leki II linii, np. natalizumab czy fingolimod. Poglądy na to, kiedy należy włączać kurację lekami II linii i jakie substancje stosować, nieustannie ewoluują, a zalecenia niekiedy różnią się w zależności od kraju. Przykładem może być fingolimod – zaaprobowany przez European Medicines Agency jako lek II linii, podczas gdy Food and Drug Administration zaaprobowała go jako lek I linii w rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Wybór konkretnego leku powinien uwzględniać aktywność choroby, skuteczność dotychczasowej terapii, współistniejące schorzenia oraz potencjalne objawy uboczne.

  20. USSR Report, Physics and Mathematics

    Science.gov (United States)

    1984-05-07

    Axis on Change in Refractive Index of Ambient Medium (V. Ya. Abramov , et al.; ZHURNAL PRIKLADNOY SPEKTROSKOPII, No 5, Nov 83) 21 Maximum Attainable...ZHURNAL PRIKLADNOY SPEKTROSKOPII in Russian Vol 39, No 5, Nov 83 (manuscript received 18 May 82, after completion 13 Jun 83) pp 740-744 ABRAMOV , V. Ya...considered here are found in the study of hydrodynamics. The author thanks A. A. Abramov for steady interest and valuable suggestions, also Yu. I. Mokin

  1. Polymorphism of thio and seleniumthio organic phosphorus compounds on the base of high-resolution NMR spectroscopy in solid state; Polimorfizm polaczen tio- i selenotiofosforoorganicznych na podstawie wysokorozdzielczej spektroskopii MRJ

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Potrzebowski, M.; Knopik, P. [Centrum Badan Molekularnych i Makromolekularnych, Polska Akademia Nauk, Lodz (Poland); Grassmann, G. [Technische Univ., Dresden (Germany); Wieczorek, M.; Blaszczyk, J. [Politechnika Lodzka, Lodz (Poland)

    1994-12-31

    Molecule structure and dynamics have been studied for thio and seleniumthio organic phosphorus compounds. The Cross Polarization Magic Angle Spinning (CPMAS) high resolution NMR technique for {sup 13}C and {sup 31}P as well as {sup 77}Se nuclei have been used. 9 refs, 5 figs.

  2. Electronic structure of selected aryl cytosines and aryl isocytosines {sup 35}Cl-NQR spectroscopic study; Struktura elektronowa wybranych arylocytozyn i aryloizocytozyn badana za pomoca spektroskopii {sup 35}Cl-NQR

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Glaser, A.; Kasprzak, J.; Nogaj, B. [Inst. Fizyki, Uniwersytet A. Mickiewicza, Poznan (Poland); Spychala, J. [Inst. Chemii, Uniwersytet A. Mickiewicza, Poznan (Poland)

    1994-12-31

    NQR is the one of a few methods enabling recognition of electronic structure of molecules in solid state. NQR on {sup 35}Cl isotope has been used for the study of electron structure of four selected cytosine derivatives. 13 refs, 2 figs, 1 tab.

  3. Znaczenie parametru number needed to treat w ocenie skuteczności terapii

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Andrzej Potemkowski

    2016-12-01

    Full Text Available Badania kliniczne dostarczają lekarzowi praktykowi nazbyt wielu danych, na których podstawie musi on porównać metody leczenia i wybrać tę potencjalnie najkorzystniejszą dla danego pacjenta. Za jedną z użytecznych miar oceny rezultatów terapii uznano number needed to treat – NNT. Parametr ten określa liczbę osób, które należy poddać jednej interwencji zamiast drugiej, aby zaobserwować różnicę w skuteczności uzyskiwania pożądanego wyniku w określonym horyzoncie czasowym. NNT jest pochodną bezwzględnej zmiany ryzyka lub ryzyka wyjściowego i jego zmiany względnej; obrazuje względną przewagę danego sposobu leczenia. NNT służy przede wszystkim do porównywania wad i zalet alternatywnych interwencji, a ocena tego wskaźnika jest ważna w szacowaniu wartości klinicznej istotnych statystycznie wyników badań klinicznych. Zastosowanie NNT pomaga przewidzieć efekt leczenia pod względem zarówno skuteczności, jak i tolerancji. Ponadto wyniki badań klinicznych przedstawione w formie NNT można przekazać chorym, ich rodzinom oraz instytucjom decydującym o dostępności konkretnego leku. W stwardnieniu rozsianym wyniki badań klinicznych dotyczyły wpływu leków na zmniejszenie rocznego wskaźnika rzutów i redukcję zmian w obrazach rezonansu magnetycznego oraz zahamowania progresji niepełnosprawności. W analizach leków pierwszej linii wartości NNT odniesione do przeciwdziałania rzutom, progresji niepełnosprawności i zmianom w rezonansie magnetycznym istotnie się różnią. Podobne różnice występują w przypadku wartości NNT dla leków drugiej linii czy obecnie wprowadzanych leków doustnych. Dane te pokazują, że w ocenie wyników badań klinicznych nie należy brać pod uwagę jedynie wybranych wskaźników – trzeba analizować je wszystkie w sposób konstruktywnie krytyczny. Podkreśla się także znaczenie NNT jako przejrzystego parametru, który może być wykorzystywany

  4. Przeciwciała monoklonalne w leczeniu modyfikującym przebieg postaci remitująco-rzutowej stwardnienia rozsianego – stan obecny a perspektywy na przyszłość

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Kamil Sarnecki

    2012-04-01

    Full Text Available W świetle badań ostatnich lat postać remitująco-rzutowa jest najczęściej rozpoznawaną odmianą stwardnienia rozsianego w Polsce, a przeciwciała monoklonalne są istotną alternatywą dla tych pacjentów, u których nieskuteczna okazuje się terapia pierwszego rzutu interferonem beta lub octanem glatirameru. Celem takiego leczenia immunomodulacyjnego jest ograniczenie postępu choroby na jej wczesnym etapie, w którym dominuje głównie komponenta zapalna nad zmianami neurodegeneracyjnymi, a więc w momencie, gdy prawdopodobieństwo osiągnięcia efektu terapeutycznego jest największe, przynajmniej teoretycznie. Obecnie przeciwciała monoklonalne, takie jak natalizumab, daklizumab, alemtuzumab i rituksymab, osłabiając na odpowiednim etapie aktywność komórek układu odpornościowego, skutecznie zmniejszają wielkość lub liczbę zmian w obrazie rezonansu magnetycznego mózgu. Ponadto ograniczając nawroty choroby, mają pozytywny wpływ na stan kliniczny pacjentów. Jedynym odstępstwem od tej reguły okazuje się ustekinumab, który nie wykazuje efektywności w terapii. Decyzje o włączeniu leków drugiego rzutu, jakimi są przeciwciała monoklonalne w stwardnieniu rozsianym, powinno się podejmować w oparciu o stan ogólny pacjenta i jego choroby towarzyszące. W Polsce jest zarejestrowany tylko jeden z wyżej wymienionych terapeutyków – natalizumab (Tysabri, pozostałe znajdują się w fazie badań klinicznych. Z ostatnich danych wynika, że niekiedy terapia tymi lekami (natalizumab, rytuksymab pociąga za sobą groźne w skutkach działania niepożądane, zwłaszcza możliwość pojawienia się postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii mózgu. W przypadku stosowania alemtuzumabu istnieje z kolei duża skłonność do wywoływania zaburzeń autoimmunologicznych, głównie tarczycy. Celem niniejszej pracy jest podsumowanie aktualnych danych z badań klinicznych nad skutecznością przeciwciał monoklonalnych w

  5. Zmiany w stawie szczytowo-obrotowym u chorych na reumatoidalne zapalenie stawów – badanie obserwacyjne

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Anna Raczkiewicz

    2010-10-01

    Full Text Available Wstęp: Zmiany zapalne w kręgosłupie szyjnym występują u 25–80% chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS. W większościbadań podkreśla się brak związku między zgłaszanymi dolegliwościamia zmianami radiologicznymi w kręgosłupie. Cel pracy: Ocena postępu zmian w stawie szczytowo-obrotowymu chorych na RZS oraz próba znalezienia związku między zgłaszanymiobjawami ze strony kręgosłupa a progresją zmian radiologicznych. Materiały i metody: Do badania zakwalifikowano 100 chorych naRZS. Chorych oceniano na początku badania i po upływie 5 lat.Na pierwsze badanie składało się wypełnienie 7-punktowegokwestionariusza dotyczącego objawów bólowych lub sugerującychmielopatię, badanie przez lekarza neurologa oraz czynnościowezdjęcia kręgosłupa szyjnego uzupełnione o wynik badaniatomografii komputerowej i/lub rezonansu magnetycznego tegoodcinka. Po 5 latach ponownie przeprowadzono badanie kwestionariuszowe,badanie neurologiczne i zdjęcia radiologiczne. Wyniki: U połowy chorych stwierdzono obecność zmian w stawieszczytowo-obrotowym na początku badania. Nie znaleziono korelacjitych zmian z subiektywnymi objawami. Ponownemu badaniu poddano47 chorych. Progresję zmian radiologicznych stwierdzonou 23,4% z nich (u 10,6% pogorszenie, a u 12,8% nowe zmiany. U chorychz progresją zmian stwierdzono utrzymującą się wysoką aktywnośćchoroby w porównaniu z chorymi, którzy nie wykazywaliprogresji, i częściej stwierdzano u nich zmiany radiologiczne odpowiadająceIII lub IV okresowi wg Steinbrockera (p < 0,05. U chorychz progresją zmian obserwowano tendencję do wyższej punktacji w drugim badaniu kwestionariuszowym w porównaniu z chorymizaliczonymi do grupy bez progresji (p = 0,09. Wnioski: Ryzyko progresji zmian w stawie szczytowo-obrotowymjest większe u chorych z utrzymującą się wysoką aktywnością choroby.Powtórne badanie kwestionariuszowe subiektywnych objawówmoże być wskazówką do powtórzenia bada

  6. Application of {sup 13}C NMR spectroscopy for assessment of conversion factor in copolymers: S/MA; S/MMA, MS/MA, MS/MMA; Zastosowanie spektroskopii {sup 13}C-NMR do oceny stopnia przemiennosci kopolimerow S/MA, S/MMA, MS/MA, MS/MMA

    Energy Technology Data Exchange (ETDEWEB)

    Chmielewski, A.; Zurakowska-Orszagh, J. [Instytut Przemyslu Gumowego ``Stomil``, Piastow (Poland); Makulski, W. [Faculty of Chemistry, Warsaw Univ. (Poland)

    1994-12-31

    {sup 13} C NMR has been used for investigation of copolymerization process. The molecular structure otherwise the mere sequence in copolymer chain has been defined in four systems as follows: S/MA, S/MMA, MS/MMA and MS/MMA. 19 refs, 6 figs, 3 tabs.

  7. Miedź i ołów - zanieczyszczenia historyczne na Rynku Głównym w Krakowie

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    A. Garbacz-Klempka

    2012-12-01

    Full Text Available Zanieczyszczenie środowiska pierwiastkami metalicznymi związane jest z historyczną aktywnością człowieka, szczególnie tą o charakterzeprodukcyjnym, ale ma także genezę w handlu, przetwórstwie i wykorzystywaniu w codziennym życiu przedmiotów metalowych. W czasie badań archeologicznych, prowadzonych w latach 2005 - 2010 w obrębie Rynku Głównego w Krakowie, pozyskano liczne zabytki metalowe, świadczące o obecności surowców metali, głównie miedzi i ołowiu. Równocześnie zarejestrowano szereg zjawisk, potwierdzających obecność w gruncie obszarów o ponadnormatywnej koncentracji pierwiastków metalicznych. Najwyższe kumulacje miedzi i ołowiu obecne są w warstwach gruntu w rejonach związanych z funkcjonowaniem w średniowieczu urzędu Wielkiej Wagi. Zastosowano zarówno metody makro- i mikroskopowych obserwacji artefaktów, badania ich składu chemicznego metodami spektroskopii fluorescencji rentgenowskiej (XRF i fluorescencyjnej analizy rentgenowskiej w mikroobszarach (SEM EDS, jak i oznaczanie zawartości metali wyekstrahowanych z próbek gruntów za pomocą absorpcyjnej spektroskopii atomowej (AAS. Efekty przeprowadzonych badań z zakresu metaloznawstwa i geochemii przyniosły potwierdzenie faktu historycznej obróbki metali na Rynku Głównym w Krakowie, która stanowi główną przyczynę tak znacznego skażenia wielu komponentów środowiska ówczesnego miasta.

  8. BADANIA KORELACJI PIERWIASTKÓW ŚLADOWYCH W ŚRODOWISKU GLEBOWO – ROŚLINNYM PRZY ZASTOSOWANIU METOD GIS

    Directory of Open Access Journals (Sweden)

    Agnieszka PĘKALA

    2016-03-01

    Full Text Available Celem prezentowanego opracowania jest identyfikacja anomalnych koncentracji geochemicznych w glebach oraz korzeniu marchwi pochodzących z ogródków działkowych miasta Przemyśla. Przy zastosowaniu technik kartograficznych wykonano mapy monitoringu środowiska zanieczyszczeń, obejmujących rejestracje miejsc zakładów przemysłowych, wprowadzających wyznaczone pierwiastki śladowe do środowiska przyrodniczego. Technologie te umożliwiły również wizualizację interakcji zachodzących między systemem przyrodniczym typu gleba-roślina i wykonaniu map korelacji występującej w tym układzie. W ramach badań chemicznych, przy zastosowaniu atomowej spektroskopii absorpcyjnej (ASA, wyznaczono koncentrację kadmu, ołowiu i miedzi w roślinach oraz glebach. Badania mineralogiczne przy zastosowaniu dyfraktometrii rentgenowskiej oraz mikroskopii skenningowej, umożliwiły określenie składu fazowego badanych gleb. Wszystkie operacje i czynności związane z analizą przestrzenną i kartowaniem wykonane zostały w opensource`owym systemie QGIS/GRASS. Uzyskane wyniki badań chemicznych dla materiału roślinnego oraz gleb pozwalają stwierdzić, że we wszystkich 14 miejscach pomiarowych została przekroczona górna dopuszczalna granica zawartości Cd podawana w rozporządzeniu 420/211 komisji UE z 2011 roku. Zawartość Cu i Pb we wszystkich próbkach nie przekraczają dopuszczalnych norm. Mapy korelacji pomiędzy środowiskiem glebowym a roślinnym potwierdzają wyniki badań geochemicznych. Miejsca największej koncentracji kadmu pokrywają się z podwyższoną zawartością tego pierwiastka w roślinach.